17-12-2025, 07:28 PM
Voynich el yazması Anadolu coğrafyasında Eski Anadolu Türkçesi ile yazılmış bir kahramanlık ve ağıt hikayesi anlatmaktadır. 1402 yılında Ankara savaşı ile Anadolu da kargaşalar artmış ve Osmanlı Fetret devrine girmiştir. El yazmasının yazarı; Tanrısından destek istemekte, ölülerini yüceltmekte ve töreye uymak gerektiğini söylemektedir. Kitaptaki görseller sadece sayfaları süslemek için yapılmıştır. Ne botanik, ne astronomi, ne de ilaçlardan bahsetmektedir. Hele uzaylıların yazdığını söylemek komik bile değildir. Eserin bugüne kadar çözülememesinin asıl sebebi Anadolu da yaşayan bir bilgenin bir alfabe üretmek için nasıl bir yoldan geçeceği konusunda kimsenin düşünmemesidir. Arap alfabesi ile Türkçe yazmakta olan Latince dilleri hakkında bilgili yazarımız, görseli Latin harflerine benzeyen, Arap harfleri ile okur yazar olduğu için yazı karakterleri de harf ile ses arasında bir alfabe oluşturmuştur. Kuralları net değildir ve değişkenlik göstermekte olduğu için okumak çok zor olmaktadır. Günümüz Türkçesi ile Eski Anadolu Türkçesi farklılıklar göstermektedir. Tüm alfabe çözülse bile anlamlandırmak için konunun uzmanı olmak gerekmektedir. Şimdilik oniki onüç harf konusunda kesinlik sağlayabildim. Görüşüme göre kitap şöyle başlıyor: “[b][i]“Beyinin acısıyla yıkılan er. Atama ne oldu şurada. Töre ile korunur şu olanlar. Zorla birbirine katar orayı, yakar. Çattığın şurası töredir. Töre edinesin. Soyum şu öğütlü olandır. Orayı yıkayım şu olan töreyle, dümdüz edeyim soyunu. Soyum öte(konuşur) ulu ile, öte oraya söylete. Töre edeyim, okuyum, Oğan olayım. [/i]Yad arayışıyla. [i]“Öder o ya şu olanı” bey öyle der. Şu sen boyum şu ödü(hakkını) arıyor. Ya şunlara ne oluyor. okçuyla ota çoğalır, çoğunu tuğla öz çoğalır. Çoğu oraya koşup gelsin. Şu özü bölüyor, diğerleri ödüyor. Öz tuğ ödüyor.”[/i][/b]